Yönetmen: Sergio Leone
Oyuncular: Clint Eastwood, Lee Van Cleef, Gian Maria Volonte
IMDB Puanı: 8,3/10
Puan: 8/10
1964'teki Per un Pugno di Dollari/Bir Avuç Dolar'daki sinematografik başarıyı gören İtalyan yapımcı Alberto Grimaldi, ticari zekasını çalıştırıp yine Clint Eastwood'un başrolünde oynayacağı, ve ilk filme göre daha geniş alanlarda ele alınacak bir film yapması için Sergio Leone'nin kapısını çalar. Dönemin bol fikirli az paralı yönetmeni fikri kabul edip ilk iş olarak önceki filmini de çektiği İspanyol kentlerinde setini kurmaya başlar. Dolar Üçlemesi de böylece bir seri film olmanın ilk adımını atmış olur.
Sergio Leone her ne kadar Eastwood'dan önce bazı İtalyan aktörlerle görüşse de isimsiz kahramanı için, Grimaldi'nin de zorlamasıyla yine ona şans verir. Eastwood da verilen şansı geri çevirmez ve ilk filmden çok daha kaliteli bir oyun sunar. Dönemin, Lee Marvin, Henry Fonda gibi revaçta aktörlerinin elinden Mortimer rolünü kapan Lee Van Cleef ise popülerliğini bu filmle perçinler. İlk filmin kötü adamı Gian Maria Volonte benzer bir rolle belki de hem Eastwood hem de Cleef'ten daha da üstün bir rolbazlıkla El Indio efsanesini yaratır.
Per un Pugno di Dollari'de olaylar tek bir kasabada ve topu topu 1 kilometrekarelik bir alande geçiyordu. Per Qualche Dollaro in Piu'da ise hikaye genişletildi ve Vahşi Batı'ya trenin eklemlendiği ve doğal olarak medeniyetin de yavaş yavaş sirayet ettiği tarihler anlatıldı. Bu açıdan serinin en eski filmi Il Buono, il Brutto, il Cattivo/İyi, Kötü, Çirkin'di. İç Savaş döneminde geçen filmi kronolojik olarak Per un Pugno di Dollari ve -seri dışı olsa da - C'era una Volta il West/Bir Zamanlar Batı'da-Batı'da Kan Var takip etti. Per Qualche Dollaro in Piu ise Amerikan batısının son vahşi döneminde geçiyordu. Bunu öykünün mekan ve zaman şartlarıyla birlikte konusundan da anlayabiliyoruz. Zira artık şeriflerin yasal olarak korumaya çalıştıkları Batı, yerini ödül avcılarına bırakmıştı. Organize suçun kökünü kazımak için seçilen kiralık katiller, Batı'ya son şeklini verecekti.
Per Qualche Dollaro in Piu, kimilerince serinin en iyi filmidir ama ben dahil büyük çoğunluk İyi Kötü Çirkin'i bir adım önde sayar. Bunda Sergio Leone'nin kendi ürünü olan spagetti westerni daha iyi çözümleyecek zamanı bulması da önemli bir etkendir. Serinin her üç filminde de oynayan Eastwood'un rolü ve karakteri pek değişmese de bu filmin en insancıl karakterine can veren Lee Van Cleef'in İyi, Kötü, Çirkin'de muhteşem bir kötü adam personası yakaladığına şahit oluyoruz. Fakat Gian Maria Volonte'nin siyasi altyapısı olmadığından daha fazla bu tip westernlerde oynamayı reddetmesi, serinin en iyi kötü adamından üçüncü filmi yoksun bırakmıştı.
Baştan sona efsane anlarla donatılmış filmin açılış sahnesi bile kendine özgüdür. Bugün Quentin Tarantino'nun da mutlaka kullandığı egzantrik açılış sekanslarına ilk örnek teşkil eden jenerik Per Qualche Dollaro in Piu'dan çıkmadır. Geniş mi geniş bir alanda atıyla gelen bir adam, ateş eden yüzünü görmediğimiz bir adamın önünde akan yazıların her kurşun sesiyle birlikte silinmesi ve elbette ki Ennio Morricone şaheseri Per Qualche Dollaro in Piu Titoli'nin keyifli eşliği tekrar tekrar seyredilecek güzellikte. Mortimer'ın El Indio'nun aranıyor duyurusunun bulunduğu kağıda baktığı sahnedeki kurşun sesi tribi ise hiç şüphesiz filmin en mükemmel anı.
Ennio Morricone'nin bu film için bestelediği ve El Paso soygunu esnasında çalan Il Vizio di Uccidere/The Vice of Killing, western müzikleri tarihine altın harflerle yazılmış bir eser. Titoli, filmin en popüler şarkısı. Öyle ki Kemal Sunal'ın Umudumuz Şaban filminde bile en çok kullanılan şarkıdır Titoli. El Indio'nun cep saatinin melodisi olan La Resa dei Conti ise o kadar popülerdir ki daha sonra çekilen bir filme adını vermiştir. Ennio Morricone'nin tuhaf dehasının en önemli ürünlerinden biridir bu filmin müzikleri ve yalnızca 8 varyasyondan oluşur. Özellikle Il Vizio di Uccidere sayesinde de her koleksiyonerde mutlaka bulunması gerekir.
İlginç Bilgi: Filmde Lee Van Cleef, Clint Eastwood'a "evlat", Eastwood da ona "ihtiyar" diye hitap eder. Oysa aralarındaki yaş farkı sadece 5'tir. Lee Van Cleef bu filmin çekildiği 1965 yılında sadece 40 yaşındadır.
0 yorum:
Yorum Gönder