Oyuncular: Frederick Stafford, Karin Dor
Puan: 3/10
Filmi bitirdiğimde bende kalan o tatmin olmamış duygularımdan şüphelenmiştim. Çünkü kolay kolay bir Alfred Hitchcock filminden, özellikle de 1940 sonrası filmlerinden tatminsiz çıkmazdım. Bunu yalnızca bir kez, To Catch A Thief/Kelepçeli Aşık/Hırsızlar Kralı filminde yaşamış ve bunu bir istisna olarak görmüştüm. Fakat, filmden sonra Robin Wood'un etkileyici kitabı Hitchcock's Film Revisited/Hitchcock Sineması'ndan Topaz'la ilgili bölümü incelediğim vakit yanılmadığımı bir anlamda teyid etmiş oldum.
Wood da benim gibi filmdeki üç ayrı sahnenin Hitch Amca'nın kişisel üslubuyla damgasını vurduğu anlar taşıdığını ama filmin geri kalanının hem oyunculuk hem tempo hem de kurgu yönünden çok zayıf olduğunu belirtiyor. Çoğu Küba'da geçen Topaz, bir casusluk hikayesi. Fakat Hitchcock'un karakteristik casus öykülerinden farklı olarak daha politik bir çizgide seyrediyor. Maurice Jarre'ın casus filmleri literatürüne geçecek cinsten müziği ile süslenmesi dışında pek bir cazibesi olmayan filmde, Küba'daki otel sahnesi, açılıştaki kaos ve Juanita ile Rico'nun son sahnesi büyüleyici özellikler taşıyor. Özellikle de Juanita sahnesi hem içerdiği cinsel imalarla hem de Alfred Hitchcock'un o çok sevdiği dönen teleobjektif- geriye zoom-kaydırma tekniğinin bileşkesini sunan çekimiyle devasa bir ana dönüşüyor.
Büyük yönetmenin kendisinin de en sevmediği filmi olan Topaz, 2 saat 20 dakikalık süresi çok sıkıcı bulunduğu gerekçesiyle kesilmiş ve günümüzdeki kayıtlarda 2 saatlik bir aktarmayla piyasaya çıkış şansını bulmuş.
0 yorum:
Yorum Gönder